Czym jest ściąg
Ściąg (ang. rib stitch, żebrowanie) to wzór dziewiarski powstający przez naprzemienne układanie oczek prawych i lewych w kolumnach. W przeciwieństwie do wzoru nasionowego, gdzie wzór przesuwa się w każdym rzędzie, w ściągu zawsze robisz prawą nad prawą i lewą nad lewą — wzór pozostaje w pionowych kolumnach.
Rezultatem są wyraziste pionowe żebra o wyjątkowej elastyczności w szerokość. Ściąg kurczy się do wąskiego paska i po rozciągnięciu się rozszerza — dlatego używa się go na brzegi swetrów, mankiety, kominy i czapki.
Rodzaje ściągów
Ściąg 1×1 (K1, P1)
Naprzemiennie 1 prawe, 1 lewe oczko. Najdelikatniejszy ściąg, najwyższa elastyczność. Używa się na brzegi skarpetek, wąskie kominy i krawędzie, gdzie chcesz maksymalne przyleganie.
Ściąg 2×2 (K2, P2)
Naprzemiennie 2 prawe, 2 lewe. Bardziej wyraziste żebra, nadal bardzo elastyczne. Najczęściej używany ściąg na brzegi swetrów, czapek i rękawiczek. Wizualnie bardziej wyrazisty niż 1×1.
Ściąg 3×1, 2×1 i inne wariacje
Asymetryczny ściąg — kolumny prawych są szersze niż lewych (lub odwrotnie). Mniej elastyczny, ale wizualnie ciekawszy. Używa się jako wzór na całą powierzchnię, nie tylko jako brzeg.
Ściąg jako brzeg vs. wzór na całą powierzchnię
Brzeg — 3–8 cm ściągu na początku swetra, czapki lub skarpetki. Elastyczny, trzyma kształt, przylega do ciała. Po brzegu przechodzisz na inny wzór (gładki, warkocze itp.).
Wzór na całą powierzchnię — cały wyrób w ściągu. Typowe dla kominów, elastycznych szali i dopasowanych swetrów. Zużywa więcej włóczki niż gładka powierzchnia (ściąg kurczy się w szerokość, potrzebujesz więcej oczek na ten sam obwód).
Dlaczego ściąg się nie skręca
Tak jak wzór nasionowy — oczka prawe i lewe wzajemnie się równoważą i napięcie jest zrównoważone. Ściąg to idealny wzór brzegowy dla projektów z gładkiej powierzchni, która się skręca.
Wskazówki
Liczba oczek — dla ściągu 1×1 potrzebujesz parzystej liczby oczek, dla 2×2 liczby podzielnej przez cztery. Jeśli robisz na drutach kołowych, dodaj wymóg podzielności przez całkowitą liczbę.
Elastyczna krawędź — jeśli zaczynasz ściąg, zakładaj elastyczną metodą (long-tail lub tubular cast on). Jeśli kończysz, użyj elastycznego zamknięcia. Zwykłe sztywne zakładanie/zamykanie zniszczy elastyczność ściągu.
